10 Haziran 2011 Cuma

Nerede Kalmıştık..

Kocam biraz önce "İyi ki bir kitap yazdın, başka da bişey yazmıyorsun, aylardır tık yok!" deyince "tamam" dedim, "hemen yazıyorum.." Aslında ben de istiyorum havadan sudan bişeyler yazmak: Biraz gezdiklerimizden, biraz yiyip içtiklerimizden, hastalıktan sağlıktan, ailelerimizden,


yeni dostluklardan, bitmeyen yağmurlardan, 35'er liraya aldığım 2 çift ayakkabıdan.., inanın ben de bahsetmek istiyorum...


Ee öyleyse buyrun yılbaşından bu yana olanlar, hem de belgeleriyle:


Yeni yıla komşularımızla birlikte girdik, keyifli bir gece oldu hepimize. Yeni yılın ilk aktivitesi de Keçiören'deki "Deniz Dünyası" na gitmek oldu. Kızıldeniz'de dalmış biri olarak, aslında büyük umutlarla gidip hayalkırıklığına uğradığımızı itiraf etmeliyim...

Şubat benim için çok önemli: Ay sonunda İstanbul'daydık. Aslında bir eğitim için gitmiştim,




kitabımın basımının bitmesi de tam o günlere denk geldi. Sultanahmet Köftecisi'nde köfteleri


götürdükten sonra Şira Yayınları'nın ofisine gittik. Biz kapıdan girdiğimizde kitaplar da yeni gelmişti.

İlk kitabı elime aldığımdaki heyecanımı nasıl anlatsam.. Yüreğim pıt pıt, ellerim telaşlı, gözlerim ağlamakla gülmek arasında gidip geliyor.. Çok değişik, çok keyifli bir duygu idi...



Kitap piyasaya çıkalı 3 ay oldu ve gelen yorumlar öyle hoş ve ilginç ki, iyi ki yazmışım diyorum.



İmzaladığım ilk kitap sevgili editörüm Metin beyin kızı için...






İyi ki yazmışım, iyi ki hikayemi paylaşma cesareti göstermişim ki.. İyi ki, iyi ki.. Teşekkürler Allahım..


Kitabımın ilk imza gününü komşularım düzenlemiş, "sürpriz imza günü.." Ben biraz ev haliyim ya, idare edin artık, sürpriz işte... :)

Bu yıl baharın ilk günlerini iş için gittiğim Adana - Yumurtalık'ta yaşadım, ılık bir hava, deniz kokusu, rengarenk çiçekler... Seviyorum Adana'nın böyle günlerini..



Ve Mart'ı yüzümde koca bir gülümsemeyle bitirdim çok şükür.. Güzel Allahım'ım, sevgili meleklerim, rehberlerim, öğretmenlerim, tüm yol arkadaşlarım; hepsine şükranlarımı sunuyorum. Kitabın ilk okumasını yapıp, beni cesaretlendiren muhteşem bir mesaj yazan canım kardeşim Çağlar'a, "yapabilirsin" diyen minik kuşum Çağla'ya, kitapta adını sıkça okuduğunuz ilk göz ağrım Defne'ye, ailenin en küçüğü kuzum İpek'e, sevgili kardeşlerimin biricik eşleri Eda ve Battal'a ve benim cancanım kocişim Baturhan'ıma gönülden kocaman teşekkürler ederim..

Ve tabii ki sevgili annem ve babama.. Onlar olmasa bu kitap olmazdı...



İlk 3 ayın çok kısa bir özeti böyle... Nisan, Mayıs, Haziran pek yakında.. :) Sevgimle kucaklarım hepinizi... :)