Hava'sına, Su'yuna...

“Oh ne güzel 9 gün tatil” dedik, düştük yollara heyecanla.. Biter mi ya, koskoca 9 gün dedik amma bitti, hem de çabucak.. :)

Cumartesi sabah 6:30 da başlayan yolculuğumuzda Afyon’da kahvaltı ve Kemer yakınlarında gözleme molalarından sonra akşamüzeri Havasu’ya vardık.. Bizi Zeytin ve Hoşik karşıladı. Bir yalamadıkları kaldı, öyle canayakınlar.. Nur hanım ve Haluk bey şehir hayatından 11 yıl önce buraya kaçmışlar ve 6 yıldır da Havasu’yu işletiyorlar. Nur hanımın 10 parmağında 10 marifet, sigorta reklamındaki gibi hani: Yazar, ressam, terzi, aşçı, anne, takı tasarımcısı, müzisyen,… Ama en güzeli ve de en önemlisi nükseden bel fıtığı ağrısından dolayı hergün iğne olmasına rağmen hep güleryüzlü, samimi, canayakın ve de dost.. Onu çok sevdik..

Havasu’da kaldığımız 5 günün birinde Olimpos ve Adrasan’a gittik, birinde de Gelidonya Feneri’ne.. Adrasan’a 1997’de gitmiştim, gelişmiş tabii biraz ama sakinliği yine büyüleyici idi.. Gelidonya Feneri ise zorlu yoluna rağmen gidilip görülesi bir yerde, manzara muhteşem; insan yaşadığını hissediyor..

Gitmeden evvel sıkılır mıyız diye düşünüp yanımıza laptop almıştık; internet ayarlarını yapmayı beceremeyince bilgisayardan, televizyondan ve gazeteden uzakta çok güzel ve keyifli vakit geçirdik. Otellerin açık büfesinde aç kalmayı başarmış biri olarak şunu söyleyim, Nur hanım yemek olayını kimseye bırakmıyor, akşam üstü mutfağa girip hergün taze yemek pişiriyor. Burda bikaç çeşit yemekle çok da güzel doyduk.
Sessiz, sakin, huzur dolu bir yer.. Çimenlerin üstünde meditasyon yaptım, 4 tane kitap okudum, kedilerle köpeklerle oynaştım ve de resmen huzura erdim.. Birkaç gün daha olsaydı kalırdım yani, o kadar.. Öyle çabuk geçti ki..

Anı defterine de yazdığım gibi, bedenlerimiz ısınmış, zihinlerimiz berrak ve de ruhlarımız dingin bir şekilde ve gene gitme arzusuyla eve döndük..

Bizlerle paylaştıkları tüm güzellikler ve sevgi dolu yürekleri için Nur hanım ve Haluk beye gönülden teşekkürlerimizle..

Fotoğraflar, tabii ki Baturhan'dan.. Sağol aşkım.. :)