13 Ekim 2009 Salı

Törpü...

Geçen akşam çok sevdiğimiz bir arkadaşımızın kardeşinin düğünündeydik.. Sahiden yaşlanmışım ben, herbişeyde gözlerim doluyor.. Gelinle damat salona girerken, “evet” derken, ilk danslarını ederken hep ağlamaklıydım. Bir duygusallık sormayın... Düğün başlamadan konuştuk, “tadını çıkarın, boşverin artık masa düzenlerini, kim gelmiş, kim haber vermemiş vaziyetlerini” dedik.. Bunları düşünmekten anın tadı çıkmıyor, oysa insanın kaç kere düğün gecesi olur ki hayatında.. İşte an’da olmanın önemi bir kez daha aklımda..

İlerleyen vakitte masadakilerle evlilikten konuşuluyordu. Birisi dedi ki; “insanlar evlenince ellerine birer törpü alacaklar; başlayacaklar köşelerini, duvarlarını, kalıplarını törpülemeye..“ Sonra da ekledi “eşimle ellerimizde birer törpü, törpüleyip duruyoruz..” :)

Bu laflar üzerine, 38 yaşında evlenmiş, anne babamın, akrabalarımın, eşin – dostun, arkadaşlarımın evliliklerine tanık olmuş, 2 yıl 3 aylık evli biri olarak düşündüm ben de.. :) Hani hep değişim dönüşümden bahsediyorum, kalıplarınızı yıkın, kodlamalarını değiştirin diyorum. Evlilik bunun için öyle örnekler çıkarıyor ki karşımıza. Düşünün ki, kardeşlerinizle aynı evde, aynı anne babanın çocuğu olarak aynı terbiye ve kurallarla yetişiyorsunuz. Anne babanızla, kardeşlerinizle tüm düşünce ve duygularınız aynı mı, %100 anlaşıyor musunuz? Cevap hayır.. Ee o zaman, bambaşka aile, kültür, eğitim, terbiye ve görgüye sahip bir kadınla erkeğin de herşeyde %100 anlaşmasını beklemek çok da doğru olmaz diye düşünüyorum.. Kimbilir ne kalıplarla, inançlarla, korkularla yetiştiler.. İşte burda arkadaşımızın deyimiyle “törpü” devreye giriyor. “Ben” ve “biz” bilincinin sağlıklı bir şekilde yer aldığı bir evlilik için hayatın diğer tüm alanlarında olduğu gibi burda da “denge” önemli..

Bunun için de;

sevgimizi karşımızdakinin sevgi dilinde anlatmak,
istek ve ihtiyaçlarımızı etkili bir dille bildirmek,
onun istek ve ihtiyaçlarını da anlamak ve saygı göstermek,
yardım etmek ya da yardım istemek,
karşıdakine saldırmadan, suçlamadan, hakaret etmeden, gururunu incitmeden konuşmak,
karşıdakini değiştirmeye, zorla bişey yaptırmaya çalışmamak,
onun ne kadar değerli, önemli ve özel olduğunu hissettirmek gerekiyor.

Biliyorum ki içinizde benden çok daha uzun süreli evliliği olup daha tecrübeli olanlarınız var. Bu yazdıklarıma daha pekçok şey ekleyebilirsiniz. Benim gördüğüm ve yaşadıklarım en temel çerçevede bunlar. Ve bunlar aslında sadece evlilik düzgün gitsin diye değil, kendi gelişimimiz için de son derece önemli. Hepimizin hayat amacımız en temel düzeyde mutlu olmak.. Kendi içinde mutlu olmak, kendiyle barışık olmak için bence bunlar evlilikte ve hayatın her alanında olmalı..

Yoksa herkes olduğu gibi kalmaya devam ederse, “budur” diye inat ederse, geri adım atmaz, alttan almaz, orta yolu bulmaya çalışmaz, karşıdakini kendi egemenliği altına almaya kalkarsa artık o ev “yuva” değil “cehennem” olur.. Bence evlilik bir “kazan – kazan” ilişkisi... Kazanmak istiyorsanız haydi alın törpülerinizi.. Peki ya sen diyorsanız, benim de elimde var bir törpü... :)

Sevgimle kucaklarım... :)

3 yorum:

Güngör Ekinci dedi ki...

Merhaba Cheetos,
Yine güzel bir konuya değinmiş ve yine güzel yazmışsın.
İki tarafında önce kendi sivriliklerini törpülemesi lazım.
İki tarafında sen ‘in uzaklığından, ben’in bencilliğinden sıyrılması,biz’in kıymetini bilmesi lazım.
İki tarafında özveride bulunması lazım.
Zahmetsiz rahmet yok iki tarfında bilmesi lazım.
İki tarafında gerçekçi olması lazım.

Yeni çiftlere mutluluklar diliyorum. Sevgiler...

Belgin dedi ki...

Ben´ken biz olabilmek gercekten cok zor, ama iki tarafta emek verirse, saygili davranirsa, basarmamak icin hic bir sebep yok. Birbirimizden ögrenebilecegimiz cok seyler var, ama ögrenmeyi istemek gerek. 23 yildir evliyim ve elimizde törpülerimizle yasayip gidiyoruz:))

Sevgilerimle

Cheetos dedi ki...

Sevgili Güngör, "biz"in kıymeti çok önemli, kaybetmeden farkına varmak, özen göstermek gerekiyor..

Belgincim, 23 yıllık tecrübeli biri varken ahkam kesmişim :)kesinlikle katılıyorum: basarmamak icin hic bir sebep yok..

sevgilerimle..