Haydi Gösterin Sevginizi / Bu Pazartesi'nin Adımı..

Dünya telaşı denen şey, bizim için önemli ve özel insanları bazen ihmal etmemize neden olabiliyor: Sevdiklerimiz bazen bizden yeteri kadar ilgi görmüyorlar.. Çünkü işimiz çok, katılmamız gereken toplantılar, gideceğimiz yerler, yapmamız gereken alışverişler var.. Nasılsa ordalar ve nasılsa her an onlara ulaşmamız, aramamız, ziyaret etmemiz mümkün.. Böyle diye diye günler haftalara, haftalar aylara ulaşıyor; yok canım o kadar da değil mi, bilmem ki..

Oysa ailemiz, arkadaşlarımız, eşimiz – dostumuz bizden çok da fazla bişeyler beklemiyordur.. Altı üstü bi telefon, kapıdan da olsa ufak bi ziyaret, bi demet çiçek, bir kap çorba, kimi zaman da elini sıkıca tuttuğumuzda gülümseyen gözlerimizi görmek istiyorlardır.

Biliyorum ki, annemi arayıp “bugün nasılsın anne?” dediğimde ona dünyaları bağışlamışım gibi hissediyor.

Komşuma kahve içmeye gittiğimde “keyifli bir anımı seninle paylaşmayı seçtim, sen benim için özelsin” mesajını vermiş oluyorum.

Arkadaşıma telefon edip “iyileştin mi?” diye sorduğumda onunla ilgili bir durumu takip ettiğim için mutlu oluyor.

Bişey yapmaya söz vermiş ama gecikeceksem 2 satır mesajla “unutmadım, ama filanca sebeple gecikeceğim” deyince o da kendini ihmal edilmiş ya da ciddiye alınmamış hissetmiyor..

Dikkatinizi çekti di mi, hepimizin en temel ihtiyacı “önemsenmek”... Özel olduğunu, önem verildiğini, adam yerine konduğunu hissetmek, “yaşasın, beni seviyor.. :)” demek..

Her zaman olmuyor işte; başka şeyler çıkıyor, arayamıyor, gidemiyor, yazamıyoruz mu diyorsunuz? Öyleyse bu hafta buna bi bakın: Kimleri uzun zamandır ihmal ediyor, sevginizi ya da ilginizi belli edemiyor, bir tatlı söz – bir güleryüzünüzü gösteremiyorsunuz? Lütfen kendinizi onların yerine koyun, siz olsanız nasıl hissederdiniz? Hadi hemen bi ziyaret planı yapın ya da birine telefon edin.. Şunu hep hatırlayın: Sevdiklerimizin kıymetini anlamak, onlara sevgimizi göstermek için özel bi sebebe ihtiyacımız yok..

Sevgimle kucaklarım :)