2 Temmuz 2008 Çarşamba

Dalgıç...

Kendi denizlerimin dalgıcıyım ben
Bir alışkanlığı sürdürür gibiyim belki
Soluğum son aşamalarına geldi
Geçtim durdum bilincin dehlizlerinden...

Bahçeler mi yoktu, eski ve yeni
Şarkılar mı yoktu, anılara benzer

Gemiler mi yoktu küsmüş yelkenleri
Gözümün önünde eriyip gittiler…

Bilirdim çizgen neresiydi, yol neresi
Dalardım mavilerin güneşle buluştuğu yerden
Hevesleri, coşkuları, sevinçleri
Ben yaratmışım gibi dökerdim içimden…

Ne varsa doğayla aradığım uyumda
Çiçeğe durmuş ağaçlar gibi iyimser..
Ve sesinin masalında sevdalı,
Bize özgü sözcükler getirdim koynumda…

Kendi denizlerimin dalgıcıyım ben
Bir alışkanlığı sürdürür gibiyim belki
Soluğum son aşamalarına geldi
Gidiyorum içimdeki sesin peşinden…
***************************************
şairini yazmamışım defterime, her kimse eline sağlık..
bu arada benim de dalışım gelmiş belli ki, özledim...

4 yorum:

berrin açılmış dedi ki...

dalışın gelmiş
belli oluyor
şiir ve en sondaki fotoğraf hoşuma gitti...

Cheetos dedi ki...

:)
fotoğrafı güzel yapan şeylerden biri de kolumdaki bileklik..
tanıdık geldi mi :))

berrin açılmış dedi ki...

bileklik tanıdık geldi...beyazınıda yapmak lazım

Cheetos dedi ki...

evet evet..
çok iyi olur... :))))